سرود هستی

"مريم مادر عيسى است".
و من خواستم با چنين شيوه اى از فاطمه بگويم، باز درماندم:
خواستم بگويم:
فاطمه دختر خديجه بزرگ است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم كه: فاطمه دختر محمد(ص) است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم كه: فاطمه همسر على است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم كه: فاطمه مادر حسنين است.
ديدم كه فاطمه نيست.
خواستم بگويم كه: فاطمه مادر زينب است.
باز ديدم كه فاطمه نيست.
نه، اينها همه هست و اين همه فاطمه نيست.
فاطمه، فاطمه است.

خلیج همیشگی فارس                             فر و هر                           خشایار شا ه کبیر

وقتی که ایران هست  خلیج یعنی فارس

تاریخ می لرزد از  خشم قوم پارس

جز این اگر باشد خلیج آبی نیست

بی سایه ی ایران  غیر از سرابی نیست

تا میهن کاوه تابوت ضحاک است

این سرزمین از هر اهریمنی پاک است

وقتی هویت را در نام می جویند

هر بی نشان ناچار  صد یاوه می گوید

چیزی که در صلح است از جنگ می خواهند

قدرت اصالت نیست فرهنگ می خواهد

ما وارث کورش فرزند جمشیدیم

پیروز بی برده بت نپرستیدیم

ما ریشه ای دیرین در عشق و خون داریم

ما در شب تاریخ تا صبح بیداریم.

از این که دیر به دیر آپ میکنم شرمونم ، تو نوروز که حال و هوای دیدو بازدید و گشت و گذار مجال آپیدن به ما نداد ، حالا هم که حال و هوای کنکور ما را گرفته، خداییش کم آوردم ...

ولی... ما زنده به انیم که آرام نگیریم       موجیم و تو عدم سیر نمی کنیم

حق نگه دار تون

     سلام

پیشاپیش فرا رسیدن نوروزا به همه هم وطنای گلم مخصوصا برو بچ اهل قلم تبریک می گم، امید اینکه این سال برا همه سالی پر خیر و برکت باشه و هیچ غم و غصه ای واسه کسی پیش نیاد.

تو  روزای نوی بهاری باید قدر باهم بودنا را بدونیم ، واز کسی کینه ای به دل نگیریم.

خدا کنه مسولینم بیشتر به فکر مردم باشن :،

 تا شب عیدی نه کودکی در حسرت جامه ای نو و نه پدری شرمنده روی زن و فرزندش

خوش باشین..

یا علی

سلام به همه بر و بچ اهل دل

بهونه گذاشتن این تصاویرا بعدا براتون مفصل می نویسم...

اگه خدا بخواد قرار بریم مکه

تا بعد...

علی یارتون

                 رسالت عاشورایی بر دوش ما؟!           

امروز میخوام از عشق اصیل بنویسم ، از عاشق شوریده ای که  در محبوبش فنا شد از آقا حسین (ع) وهفت شهر عشقش تو کربلا ، از پهلوونه دشت کربلا آقا ابولفضل (ع) ، از زینب و خون دل خوردناش و از همه ی عاشقایی که تو کربلا با خدای خودشون عشق بازی کردن که آخه واسه چی این همه رنج و مصیبتا به جون خریدن ؟؟

مولا حسین (ع) شهادت در راه مبارزه با ستم و بی عدالتی را سعادت می دونسن و زندگی در کنار ستمگر و نفس کشیدن با خواری دونمایه گی را ننگ و بی غیرتی می شمردن جایی که فرمودن:

" لااَرَى الْمَوْتَ اِلاّ سَعادَةً وَ الْحَياةَ مَعَ الظّالِمينَ اِلاّ بَرَما "

واین یعنی آزاد مردی و روحیه پهلوونی

به قول بزرگون مرام پهلوونی و آزاد مردی باید حسین و یزید امروزا بشناسیم، کی ظالم وکی مظلومه؟   اگه نسبت به فساد و بی عدالتی و زورگوها و زراندوزا بی خیال باشیم ، ماهم یزیدی ایم ، آره ما هم یزدی ایم.....؟!؟!؟!؟

هرکسی بسته به موقعیتش رسالتی به دوش داره ،رسالته من و توی وبلاگ نویسم سنگینه ، باید عاشقونه بنویسیم اما نه فقط برا دل خودمون که برا همه برو بچ با حالی که زمینه ی عاشق شدنا دارن.

و سخن آخر اینکه : آنها که رفتند کار حسینی کردند،آنها که مانده اند باید کار زینبی کنند وگرنه یزیدی اند.

یا حق.

اگه تو را دوست دارم خیلی زیاد  منو ببخش

                 اگه تویی اون که فقط دلم می خواد  منو ببخش

منو ببخش اگه شبا ستاره ها را میشمارم

                                منو ببخش اگه بهت خیلی میگم دوست دارم

منو ببخش اگه همش میسپارمت  دست خدا

                            اگه پیش غریبه ها به جای تو میگم شما 

اگه تو را دوست دارم خیلی زیاد  منو ببخش

                         اگه تویی اون که فقط دلم می خواد  منو ببخش

                                                      مادرم غربت چرا منو کرد از تو جدا؟!

                                                                     مادر

نگاهی می کنی !

مگه عاشق ندیدی؟!

یا دیدی و مثل ما رسواترین عاشق ندیدی

یا ما مجنونیم و خونه خرابی عالمی داره

یا عشقش مونده و دس از سر ما بر نمی داره

خدا هیچ فرقی هم انگار نداره

یا اگه داره دل رسوای ما بند کرده و بازم گرفتار

...

..

.

الهی دل خوشی باشه پناهت....

رسم عاشق کشی 

                                           سرش به نیزه به گل های چیده می ماند

                                             به فجر از افق خون دمیده می ماند

                                       یگانه بانوی پرچم به دوش عاشورا

                                      به نخل سبز  ز ماتم تکیده می ماند

                                       میان خیمه ی آتش گرفته، طفل دلم

                                      به آهویی که ز مردم رمیده می ماند

                                    شب است گوش یتیمان ز ضربت سیلی

                                       به لاله های ز حنجر دریده می ماند 

                                وصیت نامه ی امام حسین